Leden

Clublokaal

Het begin

 

Dank zij Erika hier al de historiek van MC 't KRABJE . . .

Hoe het begon . . .

We schrijven oktober 1977. Vanuit de verbondsleiding van de Christelijke Arbeidersjeugd (KAJ) werd uitgekeken naar een café. Men wilde namelijk een (vaste) ontmoetingsplaats voor de jongeren maken. Na veel en lang zoeken werd begin 1978 de herberg "Bien Venue" aan de Kortrijkse Gentpoort gekozen. Met enkele jongeren werd het café opgeknapt en ingericht.

Een naam voor hun ontmoetingsplaats was de volgende stap. Er waren talloze ideeën; om er maar enkele op te noemen: 't Fundament, 't Verzet, 't Jaar 25, De Gentpoorte, Kijk Op, Den Alaamzak, 't Fabriekske, De Mansarde, . . .

Uiteindelijk werd het "'t Krabje", een naam die ons ondertussen allemaal wel bekend is. Op vrijdag 16 februari 1979 opende het café officieel haar deuren. De ietwat vreemde clubnaam heeft eigenlijk een vrij eenvoudige oorsprong. Hij staat namelijk voor de eerste letters van K.A.J. (Kristelijke ArbeidersJeugd). De vierde letter had dus eigenlijk een R moeten zijn. Probeer dat maar eens uit te spreken !

Het café trok de eerste jaren niet echt veel volk. Begin 1980 werd het interieur nog eens flink aangepakt. Van toen af aan ging het steeds beter. In diezelfde periode werd er ook aan een motorclub gedacht. Een aantal mensen werden naar hun interesse gepolst en dei spraken er op hun beurt weer met anderen over. En er bleek interesse te zijn. Op 7 maart 1980 werd dan ook een eerset vergadering gepland. In 't Krabje natuurlijk.

DE START

Met enige vertraging, maar met veel enthousiasme, begon de eerste vergadering. Het was duidelijk even wennen aan alle nieuwe gezichten, in totaal dertien. Nadat iedereen zichzelf had voorgesteld, kwam het gesprek op gang. Voor de meesten bleek een motorclub iets totaal nieuw te zijn. Zodoende verwoorde iedereen zijn visie en verwachtingen over hoe en wat een motorclub zou moeten zijn.

In grote lijnen kwam het op het volgende neer:

HET VERVOLG

De volgende vergadering werd op 4 april 1980 gepland. Die avond werd het laat. Heel laat . . .

Van dan af was er in het café een eigen infohoekje voorzien en lag Moto 73 er ter inzage voor de leden van de motorclub.

Bovendien beschikte de groep ook al over een eigen vergaderlokaal, wat zeer goed onthaald werd. Het ledenaantal was ondertussen ook tot 19 opgeklommen.

Een citaat uit het toenmalige vergaderingsverslag: "Op de nogal rumoerige eerste officiële vergadering van MC 't Krabje werden de nodige besluiten genomen in verband met het clubreglement en het te betalen lidgeld. Het bestuur verzoekt echter de leden voortaan wat minder luidruchtig te zijn en geen verhalen te vertellen die niets terzake doen. Op die manier hopen we de vergaderingen niet langer te rekken dan nodig is." Einde citaat.

Het eerste clubbestuur werd die avond verkozen en zag er als volgt uit:

15 JAAR VERDER

Het ledenaantal van MC 't Krabje is tot een kleine dertig gestegen, er is een andere voorzitter, de bestuursfuncties worden door andere mensen bekleed, het clubblad is een tweemaandelijkse clubkrant geworden, het jaarlijkse krabbetreffen is telkens een succes, de club is aan haar vierde clublokaal toe, er is een verbroedering tot stand gekomen met de Nederlandse motorclub Contact en de nieuwjaarsreceptie en het souper zijn jaarlijks vaste gegevens. Wie een decennium geleden zei dat motoren en motorclubs een modeverschijnsel waren dat vlug voorbij zou waaien, moet ondertussen wel toegeven dat hij er glad naast zat . . .

Verbroedering met MC Contact

MC 't Krabje is sinds 1985 'officieel' verbroederd met MC Contact uit Dordrecht in Nederland. Een verhaal dat eigenlijk al een tijdje voordien begonnen was . . .

Van bij het eerste Krabbetreffen dat georganiseerd werd, was er internationale belangstelling: een motorclub uit Dordrecht, Nederland, MC Contact genaamd, was meteen van de partij. Een ploeg waar de leden van 't Krabje het best mee konden vinden, zo zou later blijken.

Na enkele bezoekjes van MC Contact besloot 't Krabje ook maar eens boven de Moerdijk te gaan zien. Eerst ging het naar Leeuwarden, daarna met de tenten naar de Voorjaarsrit van Dordrecht, een organisatie van MC Contact. De Belgische collega's werden er met open armen ontvangen. Al vlug werden de tenten voor een deftig dak boven het hoofd ingeruild en konden de leden van 't Krabje bij die van Contact overnachten.

De relatie groeide uit met de jaren en toen 't Krabje haar vijfjarig bestaan vierde, vonden enkele leden het hoog tijd dat de 'Contacters' ook eens voor een deftig weekend naar hier afzakten. Want tot nog toe waren ze enkel voor eendaagse ritten overgekomen. Meteen werd een degelijk programma in elkaar gebokst en zocht men naar een deftige locatie om de leden van MC Contact te laten overnachten. Ze waren namelijk met te velen om hen bij de leden van 't Krabje te slapen te leggen.

Hoe het feestweekend uiteindelijk verliep leest u in onderstaand verslag uit het krantje van oktober 1985.

Eindelijk was het zover, 't weekend van 22 september: de verbroedering.

Wegens omstandigheden kon ik pas zaterdag tegen 19u30 aanwezig zijn op de Warande. Toen ik er aankwam was men bezig met de laatste proeven van de gymkana. Terwijl de enen zich daar nog wat bezig hielden en anderen aan den tap hingen waren er ook nog mensen die zich konden amuseren op een grote schommel. Daar zaten zowel motards op van Contact als van 't Krabje. En onze twee leukste jongens (Piet van Contact en Jan van 't Krabje) konden er maar niet genoeg van krijgen. Maar voor de schommel was het bijna meer dan genoeg want de steunpunten vergingen zomaar even een centimeter of 10 van de grond !

Zo tegen acht uur konden we ons buikje rond eten. De opgevulde paprika's smaakten ons voortreffelijk. Van Nederlandse zijde kwam er blijkbaar ook geen protest want Spaatje-Rood kan er ook wat van, 't was niet alleen Berry die honger had.

Zo'n uurtje later kon het feest dan eindelijk officieel beginnen. Na de feestrede van Chris werd de trofee overhandigd. Wat was hij mooi hé; wel jammer dat hij naar Nederland verhuist, maar 't is hen toch van harte gegund.

Ook wij werden door hen niet vergeten en Koos overhandigde ons een heel origineel geschenk, hopelijk hangt Chris het niet boven zijn bed maar wel ergens in 't Krabje.

In het begin verliep het feestje niet zo erg vlot, maar na wat pilsjes en carnavalskrakers (daar is het eigenlijk nog te vroeg voor) ging het plotseling heel wat vlotter. Plots waren Jan, gino en Rik hun vrouw kwijt. "Waar zitten ze toch: toch niet op zwier met een Hollander zeker?"

Een uurtje later werden de gelederen weer opgeschrikt door het binnenstromen van drie clowns. En 't was weer ambiance in de barak! We werden ook nog vergast op een optreden van Urbanus en daarna boden de Contacters een heildronk aan.

Er werd nog doorgefuifd tot vier uur in de morgen. Althans volgens Chris. Ik was om halfdrie gaan slapen om om acht uur op te kunnen staan, zodat ik het ontbijt kon klaarmaken.

Nu ik het toch over slapen heb wil ik ook nog vermelden dat de slaapgelegenheden heel goed verzorgd waren. 's Morgens kon iedereen vrij vlot uit zijn bed, ondanks het vroege uur.

Maar er waren er toch bij met een houten kop: voor de ene helpt een kop koffie maar de andere moest toch zijn pilsje hebben om de morgenstond de baas te kunnen.

Zo rond 9u30 kwam de spelbreker van 't weekend langs: een regenbui. Het kan ook moeilijk twee dagen aan een stuk mooi weer blijven bij ons nietwaar? Tegen half elf konden we dan vertrekken voor onze rondrit. Dan reden we met 28 moto's door de regen rond Kortrijk. Wel tof met zo'n grote bende. Rond 11u30 waren we terug in 't Krabje om een aperitief te drinken en ons handschoenen uit te wringen.

Omstreeks 13 uur reden we terug naar de Warande: vlug nog even de tafel dekken. (We waren bijna vergeten dat we dat zelf moesten doen.) We waren maar net op tijd klaar toen onze vrienden zich met de voeten onder de tafel neervleiden. De frieten met salade en kotelet smaakten ons voortreffelijk. Na het eten was eht tijd voor de afwas en daarna nog een koffietafel. En dan&ldots; ja hoor, naderde het einde. Tegen half vier vertrokken onze motorvrienden terug richting Dordrecht. Daarna begon voor ons de grote schoonmaak. 't Was weeral voorbij. Een pluim voor de mensen die de verbroedering organiseerden: Proficiat! Alles was piekfijn geregeld!

(anoniem)